Δύο πρακτικά πρωτόκολλα για έντονο άγχος και υπερφόρτωση.
Κάθε κύμα προαναγγέλλεται σιωπηλά: ένα σαγόνι που σφίγγει, ανάσα ψηλά στο στήθος, ενόχληση από ήχους. Αυτά είναι τα σημάδια του <strong>βαρόμετρου</strong> σου. Όσο νωρίτερα πιάσεις τον άνεμο, τόσο λιγότερη δύναμη χρειάζεται. Στην αρχή μια εκπνοή αρκεί, στην κορυφή χρειάζεται ολόκληρο πρωτόκολλο.
1. Γείωση: νιώσε το βάρος 2. Αναπνοή: 3 βαθιές εισπνοές, αργή εκπνοή από στόμα 3. Ταμπέλα: «Ανησυχία» ή «Σενάριο» 4. Χώρος: άνοιξε περιφερειακή όραση
1. Γείωση: νιώσε τα πέλματα 2. Αναπνοή: μείνε στη ροή της 3. Προσοχή: ένα σταθερό σημείο 4. Χώρος: μαλάκωσε το βλέμμα — τα ερεθίσματα είναι σύννεφα. Δεν είσαι τα σύννεφα, είσαι ο χώρος που τα χωράει.
• Μην προσπαθήσεις να σκεφτείς την έξοδο (το توύνελ δεν λύνεται με σκέψη). • Μην αναλύεις («γιατί είμαι έτσι;»). • Μην πιέζεις βαθιές εισπνοές, κάνε μόνο αργές εκπνοές. • Μην καταπιέζεις τα stims (λίκνισμα, κινήσεις) — είναι η αυτορρύθμιση του σώματος.
Ο νους συχνά γυρίζει να δαγκώσει: «γιατί το άφησα;». Αυτό είναι το «Έπρεπε» με σωσίβιο. Μετά το κύμα χρειάζεσαι νερό, φαγητό, ξεκούραση. Είναι σωματική καταπόνηση. Καμία ανάλυση. Πέρασε καιρός, και κράτησες το σκάφος.
Όταν δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς τίποτα, θυμήσου αυτές τις τέσσερις λέξεις με τη σειρά: <strong>ΓΕΙΩΣΗ — ΜΑΚΡΙΑ ΕΚΠΝΟΗ — ΤΑΜΠΕΛΑ — ΑΝΟΙΓΜΑ</strong>